Familiemediation

Na een kijkje in mijn arbeidsmediation keuken, wil ik je graag uitnodigen voor een andere smaak in mijn keuken: Familiemediation.

Ik kan er wel een roman over schrijven.

Sommige zaken grijpen mij aan. En de ontwikkeling die mensen tijdens mediation doormaken is vaak prachtig. Ik neem jullie weer graag mee in een hartverwarmende zaak uit mijn familiemediation praktijk.

Een man maakte een afspraak voor familiemediation. Hij had 8 jaar geleden een zoon met een vrouw gekregen. De relatie was echter al beëindigd voordat hun zoon was geboren. Na een moeizame start, had hij contact gekregen met zijn mannetje en was een omgangsregeling tot stand gekomen.

Geen contact

Na een paar – relatief goede jaren – had moeder een paar maanden daarvoor alle contact verbroken. Vader vond dat moeder dominant en veeleisend was in zijn omgang met zijn zoon. Zij bepaalde vanuit haar huis haar regels waaraan hij zich moest houden. Terwijl hij gewoon telkens optimaal wilde genieten dat zijn zoon bij hem was. Hij wilde er altijd een feestje van maken als ze samen waren. Pretparken, klimparken, kermis, hij bezocht ze iedere keer. Quality time ten top.

Alleen maar verliezers

En moeder kreeg dan een uitgeput en dwars kind thuis gebracht, dat zich op school niet kon concentreren omdat hij moe was. En zij moest hem dan weer in het gareel brengen en streng zijn. Leuke papa versus strenge moeder. Overleg over een evenwichtigere situatie had niets opgeleverd. Vader vond dat hij in zijn eigen huis zelf wel zijn regels mocht bepalen. Hij vond moeder eigenlijk zeuren. Moeder zocht begrip bij vader, maar vond dat niet. De ruzies werden heftiger en moeder had de omgangsregeling stopgezet. 3 Verliezers.

Advocaat

Vader had het er heel erg moeilijk mee en had herhaaldelijk gevraagd of hij zijn zoon toch weer een keertje mocht zien. Maar dat werd maanden achtereen geweigerd. Uiteindelijk zag vader geen andere oplossing en had hij een advocaat geraadpleegd. Hij wilde zijn zoon weer zien. Als het niet in onderling overleg kon, wat kon hij anders doen dan een procedure op te starten? Zijn advocaat adviseerde echter om eerst familiemediation te proberen. Moeder stond daar gelukkig ook voor open, dus de eerste afspraak voor familiemediation kon gemaakt worden.

Helaas kon dat voor de moeder op zijn vroegst pas een maand later, dus dat was al tegen het zere been van vader. Nog langer wachten, nog meer uitstel, daar was hij niet van gediend. Hij liet haar ook direct weten per mail, dat als dit nog langer zou duren, hij zeker een procedure zou beginnen. Dit was de start van de mediation en de toon was gezet. Het zou geen liefdevolle en gemakkelijke mediation worden…

Boosheid en verdriet

Maar niets was minder waar. Het eerste gesprek vond plaats via Zoom, omdat moeder dan geen kostbare babysit hoefde in te schakelen. Tijdens dit gesprek, kwam al zoveel informatie boven tafel waar ik verder mee kon. De vader was een vulkaan die op uitbarsten stond, hij had zijn ventje echt enorm gemist. Dat was duidelijk te zien. Een combinatie van boosheid en verdriet. Dat gold ook voor moeder. Moeder had zich in haar schulp teruggetrokken. Maar de liefde voor haar zoon stond ook bij haar op haar gezicht geschreven.

Wild leven

Wanneer was er iets misgegaan? En wat? De werkelijkheid van familiemediation overtreft soms alles. Moeder vertelde zelf dat zij in haar jeugd wild en intens had geleefd en gefeest. Ook tijdens de relatie met vader. Waarbij zij niet monogaam was geweest. De relatie met vader was inmiddels beëindigd, toen zij hem haar misstap had opgebiecht. Toen zij – relatief jong – zwanger bleek te zijn, wist zij niet wie de vader was. Deze man of toch die andere man?

Biologische vader

Deze onzekerheid heeft zij gedeeld met de vader, die daar niet al te enthousiast op reageerde. Wilde zij nu echt zijn leven overhoop gooien, terwijl zij niet eens zeker was dat het zijn kind was? Het contact werd verbroken. Moeder heeft toen niet bij de pakken neergezet, maar heeft haar eigen leven totaal omgegooid. Ze woonde voorheen anti-kraak in een lekkende boerderij. Ze had net haar baan verloren. En ze had geen geld, geen relatie, niets. Maar nu was ze wel zwanger. Verre van een ideale situatie.

Totale ommezwaai

Moeder heeft een woning gezocht, een baan en heeft haar eerdere feestleven vaarwel gezegd. Een totale ommezwaai. Alles uit liefde voor haar ongeboren kind. En deze liefde groeide, net als haar kind. Haar zoon werd geboren.

Moeder heeft na 2 jaar contact opgenomen met de potentiële vader. Niet omdat zij hem miste. Niet omdat zij tijd voor zichzelf wilde. Zelfs niet omdat zij kinderalimentatie wilde. Nee, alleen maar omdat zij vond dat haar kind zijn vader hoort te kennen. Onvoorwaardelijke liefde. Vader heeft uiteindelijk een vaderschapstest gedaan, waaruit bleek dat hij inderdaad de biologische vader was. Een omgangsregeling kwam tot stand.

Pijnpunten

Maar de pijnpunten uit het verleden waren nooit besproken. En ook niet de verwijten, teleurstellingen en angsten. Dus die kwamen tussen beiden te staan. Tijdens de familiemediation was daar voor het eerst ruimte voor.

Verwijten

Moeder nam het zichzelf enorm kwalijk onder welke omstandigheden de zoon verwekt was. De schaamte overheerste na al die jaren nog steeds. Maar vader nam haar niets meer kwalijk. Hij had een groot hart, was vergevingsgezind en had dit inmiddels helemaal geaccepteerd. Hij had tenslotte hierdoor zijn zoon gekregen. En vader realiseerde zich opeens wat moeder hiervoor allemaal had opgeofferd. Het respect werd zichtbaar in zijn blik. De zelfverwijten van moeder waren helemaal niet nodig. Ze had het fantastisch gedaan in haar eentje. En ze had een prachtige zoon opgevoed. Ze was een erg goede moeder. Toen dit uitgesproken werd, kreeg moeder zichtbaar lucht.

Toen had moeder opeens ook ruimte om vader te zien. Echt te zien. Als man met gebreken, net als zij. Een mens. Maar ook met veel mooie eigenschappen. En een goede vader. Met een gedeelde passie: de liefde voor de zoon. En hij wilde zo graag een belangrijke rol spelen in diens leven.

Angsten

Vader op zijn beurt was bang dat hij zijn zoon niet meer zou mogen zien. Nooit meer. Dat er een onbekende op een dag op zijn stoep zou staan, die zijn zoon zou zijn. De gemiste jaren zouden niet meer ingehaald kunnen worden. Dat was zijn grootste angst.

Iets overdreven

En omdat hij zo intens had genoten van het contact met zoon in het verleden, had hij misschien wel iets overdreven als ze samen waren. Misschien had hij hem inderdaad iets te laat naar bed gebracht. Misschien zelfs veel te laat naar bed.

Het kon zijn dat vader een keertje een maaltijd had overgeslagen of misschien wel vaker was vergeten. En hij kookte ook niet iedere keer gezond, want hij wilde zijn zoon uit liefde verwennen met patat, pizza en pannenkoeken.

Zo gezellig

Maar wie let er op de tijd als het zo gezellig is? De wens om iedere minuut te genieten en hierin misschien iets te overdrijven, had erin geresulteerd dat vader zijn zoon nu al maanden niet meer had gezien. Vader zag zijn eigen aandeel opeens ook. Hij realiseerde zich dat hij ook de oplossing van het probleem in handen had.

Proefafspraak

Hij wilde een proefafspraak van een middag met zijn zoon, waarin hij zich wel aan structuur probeerde te houden. De structuur die moeder wenste. Dus vaste slaaptijden en eettijden. En hij vond het erg moeilijk dat hij “naar de pijpen van moeder moest dansen”. Toch was hij hiertoe bereid.

En wanneer kwam de echte ommezwaai dan? Toen hij zich tijdens deze familiemediation realiseerde dat moeder haar hele leven op de kop had gezet om haar zoon structuur te kunnen bieden. Dat moest hij toch ook wel een paar dagen kunnen volhouden?

Omgangsregeling

En hij deed zijn stinkende best. En moeder ook. Niet alleen tijdens familiemediation, maar ook tijdens de omgangsregeling. Dit werd direct beloond. Vader mocht daarna zijn zoon een heel weekend bij zich hebben. Partytime voor beiden. Maar zoon moest wel op tijd naar bed en 3 x per dag eten op vaste tijden. Moeder vond het doodeng, maar dacht weer terug aan haar wens van vroeger: een kind hoort zijn vader te kennen. Zij cijferde zich wederom weg en gunde vader om weer vader te zijn. Ze had er na de gesprekken iets meer vertrouwen in gekregen en gaf vader het voordeel van de twijfel. Want hij was tenslotte een leuke en lieve vader. Beiden liepen op eieren, maar ze waren toch bereid ook dit te proberen.

Vader is met vlag en wimpel geslaagd. Inmiddels is de omgangsregeling weer in oude glorie hersteld. Omdat beide ouders bereid waren concessies te doen. Niet alleen voor zichzelf. Of voor de ander. Nee, voor de pure, onvoorwaardelijke liefde voor hun kind. Dat was ook het moment dat er niet meer over zijn zoon of haar zoon werd gesproken. Het was weer hun zoon geworden.

Op dit artikel is de volgende disclaimer van toepassing.

Call Now ButtonBel